Zombie (ลงชั่วคร่าว)

 "อ๊า!"ร่างกายอ่อนแรงล้มตัวเข้าหาอ้อมกอด ช่วงล่างโดนหยอกล้อให้กางเกงนอนชื้นแฉะน้ำสีใส นิ้วโป้งหมุนคลึงเม็ดเสียวสลับกดแรงลากไปสุดกลีบ

"ไม่ได้...นายจะทำไม่ได้"หรือจริงๆไอ้หมาบ้ากำลังโกหกอยู่ เพราะตอนนี้ไม่เหมือนซอมบี้สักนิดเดียว ขยับลื่นไหลจนนึกว่ากำลังทำกับตอนมีชีวิตด้วยซ้ำ

"อือ"แขนเรียวจิกไหล่คนรักเกร็งตัวสิ่งที่จะเจอคิดในไม่ช้า กางเกงชุดนอนเยิ้มน้ำสีใสร่นลงสภาพน่าอดสู ไม่เหมือนกางเกงที่เคยใส่ก่อนหน้านั้น

"เย็น..อะ"นิ้วอุณหภูมิแตกต่างกันค่อยๆสอดเข้ามาในช่องทางฝืนเคือง รู้สึกเจ็บกับการต้องรับสิ่งแปลกปลอมไร้หล่อลื่นเข้ามาในช่องทาง

"หือ จะให้ฉัน..อุก"ริมฝีปากอ้าครางโดนง้างเล็กน้อยรับนิ้วเย็นๆนี้เข้าไปในโพรงปาก ใบหน้าฉายแววความอึดอัดในช่องปากเพราะจำนวนนิ้วมากกว่าที่คาดไว้

"อา"นิ้วทั้งสามเยิ้มน้ำลายสัมผัสที่เนินอวบอีกครั้งใช้นิ้วเปียกน้ำลายสอดเข้าไปอีกครั้ง ครานี้ลดความเจ็บปวดเล็กน้อย ไม่รีบร้อนที่จะทำให้ช่องทางนี้บอบช้ำ ครูดตามผนังเบาๆหวิวท้องสลับกระแทกใส่จากปลายนิ้วถึงสุดนิ้ว

"เยอะไป..อะ"เมื่อเริ่มชินจำนวนนิ้วในช่องทางเพิ่มขึ้นพร้อมกับจังหวะเปลี่ยนไป ช่องทางคับตึงตอดรัดนิ้วแน่นไม่ให้ขยับเร็วมากกว่าตัวเองรับไหว

"!"ร่างกายเหยียดเกร็งนิ้วทั้งสามเลือกจะต่อต้านกระทุ้งใส่ในความแรงไม่คุ้นเคย กระแทกกระทั้นจนมือบีบไหล่ยึดนั้นกดน้ำหนักหนักขึ้นๆ แต่อีกฝ่ายไม่มีความรู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำจังหวะนิ้วก็ยังเพิ่มขึ้นได้มากกว่านี้

"ว..อะ แรง"ปกติตอนทำวูล์ฟวู้ดก็ทำแรงอยู่แล้ว พอตอนนี้เป็นซอมบี้ อ่า ไม่เหมือนกำลังทำเรื่องแบบนั้นเลย เหมือนกำลังทรมานกันซะมากกว่า

"พอ.. ฉัน เสร็จ อะ"ดวงตาเริ่มกลอกกลับ เรี่ยวแรงต่อต้านหายไปตามเสียง รู้สึกแสบภายในโพรงลื่นคราบน้ำมากมาย กระทั่งข้างนอกช่องทางน้ำรักไหลรินเปียกโชกเตียง

"นิค พอ...ได้แล้ว"นิ้วรังแกช่องทางบอบช้ำหยุดชะงักยอมถอดออกมาเพียงเพราะได้ยินชื่อตัวเอง

"ฉันไม่ไหว.."ใบหน้าเปรอะเปื้อนคราบน้ำมากมายล่องลอย ตัวกระตุกอยู่ในอ้อมกอดคนรักกำลังยกตัวเองมาดูผลงานที่สร้างไว้ โดยเฉพาะข้างล่างยังมีน้ำไหลรินออกมา

"นายมันซอมบี้โรคจิต"พอได้เห็นผลงานกำลังบ่นใส่ไม่หยุดเสร็จก็กอดปลอบประโลมโดยไม่ช่วยอะไรเลย ได้แต่นั่งให้ลูบหลังจนกว่าพอใจถึงตอนนี้จะสงสัยว่าอะไรที่ทิ่มก้นอยู่ก็ตาม

ทิ่มก้น?